demin birşeyi farkettiğimi sandım. sonra başka bir sayfa açıktı ona bakarkene dikkatim dağıldı..halbuki kritik önemde bir saptamayla karşılaştığımı sezmiştim yazık oldu..canımızı sıkan belirsiz nesneyi yakaladım sanmıştım.uygunluk çabası gibi birşeydi sanırım. evet yaptığımız şeylerin ve olduğumuz yerin eksik ve yanlış olduğu düşüncesi gibi. sanki gerçekte olup olmadığı bilinmeyen bir doğruya göre hareket etmeye çalışıyormuşuz gibi. etik mi acaba bu güç korkusu mu ? sanki hiçbirşeyi hiçbirşeye bağlayan birşey yok gibi..öyleyse birşeyin anlamı kalmaz. ayağımızın altı boşluk da bakmıyormuşuz gibi. eskiden olsa her cümleye ikişer parantez açardım şimdi biliyorum ki içindeler zaten..unuttum galiba tespitimi belki de yapmamıştım zaten hiç. yalnız birşeyden eminim sanırım: gerçek olmayan bir hayat yaşıyoruz. çevremizin yarattığı bir çevreyi verili ve genelgeçer sayıyoruz. heyecanlarımız ve sıkıntılarımız bile ilgimiz dahi olmayan çok uzak sistemlerin getirileri. onların kurallarına göre yaşıyoruz. sabahtan akşama kadar aklımızdan geçen düşünceler daha çok kafamızdan geçirilenler. hangi duygu ve hangi fikir gerçekten bana ait ve benim içimden çıkıyor sorusu neden anlamlı olsun ki ? ancak öyle olmadığını düşünüp rahatsız olduğumuzda belki ama niye rahatsız olalım ki ? uğraştığım işlerle neden uğraştığımı gerçekten bilmiyorum sanki yanlışlıkla düştük buraya mna koyim. halbuki herşey ne kadar da planlımsı ve yolunda gidiyordu ve sanki yavaş yavaş birşeye doğru evriliyorduk daha çok yaklaşıyorduk biryere..ama insan nasıl bilebilir nereye bakmayacağını ve nereyi sürekli izleyeceğini. üst geçitlerin kırık pleksileri ve dilencileri gibi karanlık çökmüş istanbula ve kalabalıklar mahkumlar gibi tıkış tıkış sinirli yüzlerle iteliyor birbirlerini ve koşuyorlar son nefeslerine kadar. halbuki herşey bir yanlış anlamadan ibaretmiş, zaten burasının adı istanbul değilmiş biz de sakin değilmişiz. zaten bir gariplik olduğu belli değil miydi bu işte ? birşeyler çok yanlış gidiyordu sanki..işte beyhude uygunluk çabasıydı bu sanırım. çoktan bitmiş bir yarışmayı kazanmaya çalışmak..açıkçası değişmiş bir düzeni devam ettirmeye çalışıyoruz ve yıkıntıların üzerinde geziniyoruz. but we are still alive
